Czwartek V tygodnia Wielkiego Postu (10.04.2014)

Jezus powiedział do Żydów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki. Rzekli do Niego Żydzi: Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł i prorocy – a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz? Odpowiedział Jezus: Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: Jest naszym Bogiem, ale wy Go nie znacie. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy – kłamcą. Ale Ja Go znam i słowa Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień – ujrzał /go/ i ucieszył się. Na to rzekli do Niego Żydzi: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem. Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.
(J 8,51-59)

Kto ucieszył się widząc Twój dzień?

Pan Jezus jako obiecany Mesjasz był wyczekiwany przez pokolenia. Wszyscy chcieli Go zobaczyć, a gdy przyszedł na ziemię – został odrzucony i nierozpoznany. Mimo wszystko dzień Zbawienia, którego dokonał stał się źródłem radości dla wszystkich, którzy oczekiwali wyzwolenia. Wśród nich był i Abraham, ojciec narodu wybranego. Podobnie cieszy się z każdego, kto zachowuje naukę Chrystusową. Taki ma życie z Bogiem na wieki, a do tego przecież zostaliśmy powołani. I jak Abraham ucieszył się widząc dzień odkupienia świata przez Chrystusa, tak i cieszy się z dnia, kiedy każdy z nas wchodzi w przestrzeń zbawienia. Aby tego dokonać, trzeba zaufać Bogu, który jest łaskawy i pełen miłosierdzia.

Czy jesteś gotów, aby zawierzyć Jezusowi?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *