Środa I tygodnia Wielkiego Postu (12.03.2014)

Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: To plemię jest plemieniem przewrotnym. żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.
(Łk 11, 29-32)

Co jest ważniejsze: znak, czy jego twórca?

Odpowiedź wydaje się być oczywista, przynajmniej w teorii. Podobnie jak wydawać by się mogło, że Jezus uczynił już wystarczająco dużo znaków. Jednak lud żądny cudowności oczekiwał kolejnych cudów. Bynajmniej nie dla rozpoznania Mesjasza, ale dla taniej sensacji. Mieszkańcy Niniwy nawrócili się tylko ze względu na słowa Jonasza, oznajmiające koniec miasta. Współcześni Jezusowi nie chcieli wierzyć nawet Jego znakom. Podobnie jest z nami. Biegamy za tym co piękne, kolorowe i błyszczące, a przechodzimy obok człowieka, którego Bóg ustanowił świątynię Ducha Świętego. To już kolejny wielki post i kolejny czas nawrócenia. Wciąż czekamy na kolejne znaki, które przypomną nam o zmianie swojego życia.

Czy wydasz godny owoc nawrócenia?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *