Czwartek II tygodnia Wielkanocy (12.04.2018)

Z czyjego ducha przemawiasz?

Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkim, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba przychodzi, Ten jest ponad wszystkim. Świadczy On o tym, co widział i słyszał, a świadectwa Jego nikt nie przyjmuje. Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny. Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a bez miary udziela mu Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży nad nim wisi.
(J 3, 31-36)

Co prawda bardziej czyni niż słowa mówią nam o człowieku, ale i tych nie możemy lekceważyć. Często bowiem słowa nie są nośnikami idei, ale stanowią wypadkową doświadczenia życiowego i konformizmu. Nie mogąc żyć zgodnie z wiarą niejednokrotnie ludzie tworzą sobie wiarę skrojoną na miarę własnego życia. Dlatego Pan Jezus stwierdza, że kto mówi słowa Boże, temu Bóg udziela Ducha. Człowiek bez odniesienia do Boga mówi tylko od siebie, a będąc z pyłu stworzonym, nie może odciąć się od swoich korzeni. Tak więc trwa zawieszony między ziemią z której wyrasta, a niebem do którego Go ciągnie powołanie. Tylko Bóg może sprawić, że ziemia stanie się przedsionkiem nieba.

A jakie są Twoje słowa?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *