22 grudnia (22.12.2014)

DSC_9357Jakie Magnificat wyśpiewasz Bogu?

Wtedy Maryja rzekła:
Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.
Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.
Oto bowiem błogosławić mnie będą
odtąd wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.
Święte jest Jego imię
a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia
[zachowuje] dla tych, co się Go boją.
On przejawia moc ramienia swego,
rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strąca władców z tronu,
a wywyższa pokornych.
Głodnych nasyca dobrami,
a bogatych z niczym odprawia.
Ujął się za sługą swoim, Izraelem,
pomny na miłosierdzie swoje
jak przyobiecał naszym ojcom
na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki.
Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
(Łk 1, 46-56)

Maryja, prosta izraelska dziewczyna wyśpiewała Bogu najpiękniejszą pieśń uwielbienia ukazując cudowne działanie Boga w historii narodu i historii swojego życia. On jest zawsze większy, dlatego jest godzien wszelkiej chwały. Podobnie powinno być w naszym życiu. Nie jest łatwo dostrzec obecność Boga w historii życia nas samych, zwłaszcza gdy Bóg wydaje się być nieobecny. A jednak to On wszczepił cudowną pieśń uwielbienia w nasze serce, które nieustannie przypomina nam o Bożej miłości. Jednocześnie staje się naszą pieśnią uwielbienia, którego rytm jest nieustannym wyznaniem miłości. Bije mówiąc niejako „kocham Cię”.

A dla kogo bije Twoje serce?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.