24 grudnia (24.12.2014)

WędrówkaZa co wysławiasz Boga?

Zachariasza ojciec Jana został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc: Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izrael, że nawiedził lud swój i wyzwolił go, i moc zbawczą nam wzbudził w domu sługi swego, Dawida: jak zapowiedział to z dawien dawna przez usta swych świętych proroków, że nas wybawi od nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; że miłosierdzie okaże ojcom naszym i wspomni na swoje święte Przymierze na przysięgę, którą złożył ojcu naszemu, Abrahamowi, że nam użyczy tego, iż z mocy nieprzyjaciół wyrwani bez lęku służyć Mu będziemy w pobożności i sprawiedliwości przed Nim po wszystkie dni nasze. A i ty, dziecię, prorokiem Najwyższego zwać się będziesz, bo pójdziesz przed Panem torując Mu drogi; Jego ludowi dasz poznać zbawienie [co się dokona] przez odpuszczenie mu grzechów, dzięki litości serdecznej Boga naszego. Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi, by zajaśnieć tym, o w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju.
(Łk 1, 67-79)

Kantyk Zachariasza jest ostatnim hymnem uwielbienia Boga Starego Przymierza. Jednak dotyka już rzeczywistości Nowego Testamentu. Już widać Wschodzące Słońca z wysoka, które przychodzi by ukazać światu prawdziwe światło. I chociaż Zachariasz wypowiedział te słowa w kontekście Jana Chrzciciela, to odnoszą się do prawdziwego światła, którym jest Jezus Chrystus – prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Nasze kroki mają iść w kierunku pokoju.

Czy jednak moje życie prowadzi mnie do pokoju?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.